| خانه | آرشیو | پست الکترونیک |
|
اين سكوت نگاهت مرامي كشد تاچشم هایم آینه ات شوند تاکلماتم زبان بازکنند روزهای خسته وبی حوصله این پاوآن پاکنان ازعبور خیابان می گذرند واين ساعت سمج مدام به من سركوفت مي زند بی آنکه بشنود درخيال باتو مي گويم چه غنچه شکفته می شود -این نگاه اگرواژه لب واکند. |+| نوشته شده توسط فتح ا... زنگوئی در جمعه بیست و یکم اسفند 1388 و ساعت 22:14 |
|
درباره وبلاگ
سكوت
خاموشي نه كه تنپوشي است ازجنس صبروشكيبائي بلوري است بي شكل ازجنس رؤياوخاطره صدائي ازجنس نوروآب صداي فلس ستارگان درآبگيرشب بركه اي است كه درآن واژه هاشفاف وزلال ميشوند ومن وتوماميشويم زهدان خردوانديشه گهواره آدميت وتحمل تحمل ناپذيردرجبرناگزيرزيستن. منوی اصلی
صفحه نخستپست الكترونيك آرشيو مطالب خانگي سازی ذخيره كردن صفحه اضافه به علاقه منديها نوشته های پیشین
اسفند 1388دی 1388 آذر 1388 آبان 1388 مهر 1388 شهریور 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 آرشيو موضوعی
داستانمقاله شعر پيوندها
قالب های حرفه ای وبلاگابزار وب فارسی امکانات
|
| Powered By BLOGFA - Designing & Supporting Tools By WebGozar |