تبليغاتX
سکوت

دوشنبه بیست و هفتم آبان 1387

کوچه

كوچه ازصداي پا كه خالي ميشود

بي قرارمي شوددرسكوت

وسرك مي كشددرخيال خويش

مثل دل من وتو

درانتظارعبوررهگذري ميماند

كه آشفته اش كند.

نوشته شده توسط فتح ا... زنگوئی در 19:58 |  لینک ثابت   •