۱

كلمات

ماكدام پشت هم پنهان مانده ايم

ماكدام يكديگريم

2

نميدانم انسان بانگاهش ميبيند

يابازبانش

3

خورشيدراهزارجورهم كه بنويسي

بازبی رنگ میشود

                         -دراین زمستان

4

مدتهاست

دلم براي مادرم تنگ ميشود

باآنكه هميشه دركنارمن است

۵

هیچگاه آنقدرفرقی میان روزهاندیدم

که حس کنم سی سال گذشته است.

مگرمهرباني كلام ات

اين شب سيه روي راسپيد كند

وگرنه خورشيد

               - تنهاتاريكي ام رانمايان ترميكند.

۲

.

ميخواهم كلمه اي پيداكنم

تاوقتي به توفكرميكنم

به سادگي دوستت دارم رابفهمد

شايدباوركني.

كاش

       كاش مي بودي

                         لبي براي بوسيدن

                        تا غرق دربوسه ات كنم.

دركدام گوشه ي مهرباني ام

                                  -جادهم

                                   -اين همه نفرت را

روزهااست كه بردارمانده ام

                               - بيچاره مادرم

                                 هنوزهم نگران سلامتي من است.

كلماتم گلهاي غريبي اند

كه هميشه بوي توراميدهند

                                  نه

                                  نه ديگرميتواني انكارم كني

                                  ونه فراموشم

آفتاب كه سربزند

بادكه بيايد

             -اين رازفاش ترميشود.

تمامي ايستگاه هاي مترو را  گشتم

به تمامي هتل هاومسافرخانه ها  سرزدم

ازتمامي آشنايان سراغت راگرفتم

كوچه هاوخیابانهارا که به دنبالت آمدم

تازه فهميدم-

مرانيزباخودبرده اي.

پروازپرنده اش را

نورآفتابش را

بوسه لبهايش را

صدادهانش را

                 گم می کند

                ومن تورا.