ومن درکنارتو

تمامی کوچه پس کوچه های شب را

تاصبح رفتیم

وقتی که ازهم جداشدیم

نمی دانستم آنکه مانده بود

من بودم یاتو.

اين سكوت نگاهت

                      مراميكشد

تاچشم هایم آینه ات شوند

تاکلماتم زبان بازکنند

روزهاي خسته وبی حوصله این پاوآن پاکنان

ازعبور خیابان میگذرند

واين ساعت سمج

                      مدام به من سركوفت ميزند

بی آنکه بشنود

درخيال باتو ميگويم

چون غنچه

شکفته می شوداین نگاه

                                    اگرواژه لب واکند.                     

فراموشم كرده بودي

يااينكه هرگزنديده بودم ات

ازكنارم گذشتي

تنهاردنگاهت درخیال كوچه مانده بود

ميخواستم بروم

اما پاهايم ازمن فرمان نميبردند

وچشمهايم ازمن روي برميگردندند

برگشتم  بگويم

اينهمه سال که رفته ام

به دنبال توآمده ام

اما نبودي

تنها جاي خالی بوسه ای

برروی گونه ام برجای مانده بود

تاخاطره ي سالهاي نيامده ام شود.

پشت ذهن آينه مانده ام

                                      - بی تاب

باموهایي سراسيمه

واشتياقي سرگردان

نميدانم

          کی

              میآیی یانه ؟

2

تكه تكه هايم رابرميدارم

روي يكديگرميچينم

ميشوم تو

دركنارخالي ام

3

چه انتظاري ميبرد اين شب ازمن

                                      تاتمام شود

                                                      بي تو.

تاكوچه چقدر مانده است

تا تو

تا من

تا طعم ساده دوست داشتن

چقدرطول میکشد

تا من اين ساعتها رادست به سركنم

اين روزها وشبهارا

چه التهابی داردامشب

                               - برای نرسیدن.

پشت ذهن آينه مانده ام

                                      - بی تاب

باموهایي سراسيمه

واشتياقي که خیس نمیشود

نميدانم

          - کی

              - میآیی یانه ؟

2

تكه تكه هايم رابرميدارم

روي يكديگرميچينم

ميشوم تو

دركنارخالي ام

3

چه انتظاري ميبرد اين شب ازمن

                                     - تاتمام شود

                                                      بي تو.